تبلیغات
گروه منتظرین مهدی

گروه منتظرین مهدی

نماز کلید بهشت است نمازمان را بخوانیم قبل از آنکه نمازمان را بخوانند

چرا کودکان از رفتن به مدرسه میترسند

باز هم حیا هوی زنگ مدرسه آرام آرام به گوش میرسدیادش بخیر اول مهر که میشه حالو هوای دیگری داشتیم روز اول مهر ترس و اضطراب همه وجودمان را فرامیگرفت نمیدونم چرا ولی هرچه بود گذشت وجالب اینجانب که خیلی وقت ها دلم برای آن روزها تنگ میشود. آن روز خیلی دلم میخواهد بدانم که چرا اینقدر ترس و اضطراب در روز اول مهر و یا حتی چند روز قبل تر وجودم را فرا میگردد ولی وقتی به راهنمایی و دبیرستان رفتم این اضطراب خیلی کم شد.  امروز میخواهم این رو بازتر کنم دوستان اگر میخواهید دلیل این موضوع را بدانید حتما امشب راس ساعت 8 شب به این پایگاه مراجعه فرمایید.  با تشکر montazer مدیر کل پایگاه
مطالب جدید اضافه شد لطفا به صفحه بعدی مراجعه فرمایید

ادامه مطلب

تاریخ ارسال : یکشنبه 22 شهریور 1394  01:08 ب.ظ  | نویسنده :   MONTAZER

ترس فرزندان از مدرسه


شاید شما هم فرزندی داشته باشید که از رفتن به مدرسه ترس دارد و اسم مدرسه که می آید  انگاریی یک دلحره و ترس در وجود بچه شکل میگیرد این به آن دلیل است که چون به والدین خودشونت عادت کرده است و این دوری اتز والدین برای این فرزندان یک امری دشوار و سخت است چه بسا در برخی از موارد کار دشوار میشود و فرزندان به آنگونه به والدین خودشون وابسه هستند که حتی یک ثانیه هم نمیتوانند بدون پدر و مادر خودشون زندگی کنند و این امر یک  اشتاح بزرگ محصوب میشود و این به خود والدین بر میگردد این نشان دهندهخ این است که والدین به فرزند خود اعتماد به نفس را یاد نداده است و این زمانی رخ میدهد که همه کارهایی فرزند را پدر و مادر انجام داده است و هیچ گاه به این فرزند اجازه تصمیم گیری را نداده اند
برای رفع این مشکل بیشتر روانشناسان  میگوییند که قبل از ورود به مدرسه کودک را در آغوش گرفته و به مدت 1 الی 10 دقیقه این عمل طول بکشد و در مورد رفتن به مدرزیه و دلیل اصلی رفتن به مدرسه با کودک خود حرف بزنید بعد از این عمل قبل از فرود  دیگر دانش آ»وزان به مدرسه رفته و کودک شاهد ورود دیگر دوستان به مدرسه باشند و این کمی طول بکشد وقتی که آرام آرام دید که دیگران به این مدحل می آیند  به طور اتو ماتیک یک ذهنیتی در کودک ایجاد میشود که همه به این مدرسه می آیند و چون همه می آیند پس من هم باید بروم
به هیچ وچه با فرزندان خود تند برخورد نکنید  اگر یک اشتباهی کرد با منطق و دلیل اشتباه فرزندمان را با صبر و حوصله به فرزندمان گوش زد کنیم  یک روشی برای این کار وجو.د دارد که به این عمل روش ساندویچی گفته میشود  مثلا کودکما ن یک دروغ گفته است به جایی اینکه دعوایش کنیم خونسردی خودمان را حفظ میکنیم بعد  یک ویژگی  خوب کودکمون را میگوییم مثلا تو پسر یا دختر  خوبی هستی با نظمی و .. و در آخر به آن اشتباه کودکمان اشاره کنیم
مثلا پسر یا دخترم با اینکه ازت رازیم ولی  اینکه امروز این دروغ رو گفتی  خیلی ازت دلخورم  با این عمل کودک  میگویید که پدر یا مادر من من را دوست دارد  و من را تعریف میکند و چون این عمل را انجام داده ام از من دلخور است پس با این نتیجه زود از کارش پشیمان شده و  فورا عذرخواهی می‌کنند و دیگر آن کار را تکرار نمیکند چون میداند با این کارش پدر و مادرش ازش دلخور میشن ولی اگر تنبیه  کنید این عمل بر عکس میشود چرا که همه  کودکان نیاز به محبت دارند  و چون محبت مثبت نمی بینند دست به این کار هایی می زندد که  از پدر و مادر خود محبت منفی دریافت کنند و این تا جایی ادامه می یابد که در اثر این تنبیه ها کودک به یک فرزندی لجوج و غیر قابل کنترل تبدیل  میشود و این یکی از آثار تنبیه بدنی می باشد



تاریخ ارسال : شنبه 17 آبان 1393  10:19 ب.ظ  | نویسنده :   MONTAZER