admin سه شنبه 18 اسفند 1394 11:51 ب.ظ نظرات ()

با سلام دوستان بعد از مدتی غیبت باز  برگشتیم و برای شما یک دست نوشته ای تهیه کرده ام که مورد پسند شما باشد امید وارم والدین بزرگوار هم این مطالب را دیده باشند .

متاسفانه برخی از خانواده ها آنقدر از زندگی گلایه دارند که یادشان رفته است شاد بود و تفریح کردن فقط به رفتن به بیرون از ایران و دیگر جاها نیست میتوان با کمترین امکانات خانواده را شاد نگه داشت متاسفانه آنقدر فکرمان درگیر است که در مقابلی که برای ما باز شده است تا شاد باشیم را نمیبینیم . من در طول زندگی خود مشکلاتی را تجربه کرده که اگر بخواهم بنویسم به توماری قطور  تبدیل میشود . از فقر و تنگ دستی گرفته تا بیکاری ولی یک نکته همیشه مرا دلگرمی میداد و آن هم امید بود شاید بگویید آیا میشود به بچه امید دارد یا برای شام و ناهارو صبحانه امید خورد  بله حرف شما درست است نمیشود ولی متاسفانه ما چون راه بسته ای را در مقابل خود میبینیم فکر میکنیم که تمام راه ها برای ما بسته شده است و ما در یک چهار دیواری بسته  گرفتار شده ایم ولی باید این را بدانیم که همیشه آن چیزی که ما دلمان میخواهد اتفاق نمی افتد .  من نزدیک به ۶ ماه است بیکار هستم و در این ۶ ماه به هر کارخانه ای سر زده ام  یا کاری نبود و اگر هم کاری بود به دلیل سختی کار  و  ناتوانی ها  آن  کار را قبول نکردم . در این میان با توجه به ویژگی هایی که در خود میبینم  من تنها به کارهای  اداری  میتوانم برم و برای این کار هم مشکلاتی وجود دارد . و ... خیلی از ما یک اشتباه بزرگی داریم و این هم آن است هم راه را میدانیم و هم چاه را ولی قدرت تصمیم گیری و اراده ما کمی ضعیف است و من هم همین مشکل را دارم .  که این مشکل  ساده مشکلات بسیاری را برایم در طول زندگی ایجاد کرده است  . تصمیم را میگیرم و با نیروی زیاد کار را آغاز میکنم ولی در میان نیرویم به شدت با اولین مشکل کم میشود و دست از کار میشکم .